بهترين اثر او تاريخ شش شاه سلسلهٴ پلانتاجنت، از سال 1136 تا 1307 است، كه بهخاطر دورهٴ دو شاه آخري، يعني هنري دوم و ادوارد اول و بهويژه آخري (1272 ـ 1307) داراي ارزش است. او به زمستان بسيار سرد سال 1301 در اسكاتلند اشاره ميكند.
او تاريخ جهان را به زبان فرانسه و بهنام مري (دختر ادوارد اول كه بعداً در ايلسبري، نزديك ساليسبري راهبه شد) تأليف كرد. همچنين تاريخي به زبان لاتيني نوشت، تقديم به هاگ آنگولي سرشماس كنتربري.
از قريب 45 اثري كه به او منسوب است، 29 تا باقي است و دستكم 300 نسخه از آنها وجود دارد، بررسيهاي مختلف اين نسخهها تعداد آثار مستند را به 30 يا 24 كاهش داده است.
او شهرتي بينالمللي داشت. يكي از اشارات مكرر دانته به سنكا، يعني در نامهاي كه پيش از سال 1319 به كان گرانده دلا اسكالا نوشته، نقل قولي از يك تراژدي سنكا وجود دارد كه از متن اصلي نيست، بلكه از شرح ترهوت است. ظاهراً پترارك و بوكاچيو با برخي شرحهاي ترهوت آشنايي داشتهاند.
ريدينگ
رابرت ريدينگ.1 مورخ انگليسي (متوفا سال 1325).
رابرت در صومعهٴ وستمينستر راهب بود. او موٴلف بخش اخير گلهاي تاريخ، مربوط به سالهاي 1307 ـ 1325، يعني دوران پادشاهي ادوارد دوم است كه مأخذ خوبي براي تاريخ آن دوره بهشمار ميرود. رابرت مخالف او و برادر رضاعي و هوادارش پيرس گيوِستُـن، ارل كورنوال (متوفا 1312) و سخت طرفدار توماس لانكاستري (متوفا 1322) بود. سبك رابرت تاحدي فضلفروشانه است و واژههاي بيگانه (انگليسي، فرانسه، يوناني) را گهگاه در متن لاتيني داخل كرده است.
گلهاي تاريخ تأليف مركبي است راجع به تاريخ انگلستان از آغاز خلقت تا سال 1326، كه مدتها آن را از شخصي خيالي موسوم به متيوي وستمينستري ميدانستند، زيرا بخش نخست آن بيشتر از متيو پاريس (سيزدهم ـ 2) و قديمترين نسخهٴ كليساي
وستمينستر نقل شده است. در واقع، قديمترين نسخهٴ خطي از آغاز تا سال 1265 در سنت آلبانز بيشتر از كتاب متيو پاريس رونويسي شده است؛ مورخان ديگري آن را در وستمينستر تا سال 1306 ادامه دادهاند؛ سالهاي 1307 ـ 1325 را رابرت ريدينگ و 1325 ـ 1326 را نويسندهاي ناشناس نوشته است.
تمامبخش بعد از متيو پاريس، يعني از سال 1259 تا 1326 يك تاريخ باارزش از زمان معاصر با وقايع است.